Onze aanpak
Wat ethisch trekking in Bukit Lawang echt betekent, en hoe ons model er elke trek aan trouw blijft.
Wat wij beloven
'Ethisch' is voor ons geen marketing-woord, het is een lijst concrete praktijken, en je mag ons aan elk ervan houden.
01
Ons minimum is vijf tot zeven meter tot elke primaat, verder voor moeders met baby's. Dieren aan mensen laten wennen is een eenrichtingsweg, zodra een orang-oetan mensen associeert met eten, leert hij dat niet meer af. Wij voeren niet, wij lokken niet, en wij jagen niet op een dichtere foto.
02
Je boekt rechtstreeks bij ons via WhatsApp of deze website. Het volledige bedrag dekt wat de trek mogelijk maakt: park-permit, eten, materiaal, porter- en kok-betaling, en gids-betaling. Niets wordt afgeroomd door een hotel of een boekings-platform.
03
KLHK is het Indonesische Ministerie van Milieu en Bosbouw; HPI is de nationale Tourist Guide Association. Elke gids in ons team heeft beide certificeringen, ze trainen, doen een examen, en hernieuwen elke twee jaar bij HPI. Ethische omgang met wildlife is onderdeel van de training. Je mag op de dag het kaartje van je gids zien; het lijkt op een rijbewijs.
04
Wat we meenemen het bos in, dragen we terug. Geen uitzonderingen. Maaltijden op bananenbladeren, water bijvullen uit één jerrycan, en aan het eind van de trip verlaat elk wikkel, peukje en batterijtje het bos met ons.
05
Elke gids, drager en kok woont in Bukit Lawang of in de buurt. Trekking-inkomen betaalt schoolgeld voor hun kinderen, soms voor meerdere gezinnen per trek. Dit is het economische argument om het bos overeind te houden.
Drie pijlers
Het woord 'ethisch' wordt losjes gebruikt. Voor ons heeft het een specifieke betekenis met drie aparte verplichtingen, en een tour die er op één van drie faalt, is niet ethisch.
Dieren blijven wild. Niet aanraken, niet voeren, geen geforceerde nabijheid. Foto's zijn een voorrecht dat het dier verleent, nooit een dienst die wij leveren. Wanneer een orang-oetan ruimte wil, geven we die; als hij op eigen voorwaarden dichterbij komt, blijven we stil staan.
De mensen die de trek runnen worden fatsoenlijk betaald. Gidsen zijn partners voor de lange termijn, geen gig workers. Als je rechtstreeks boekt gaat jouw betaling naar wat de trek mogelijk maakt: park-permits, eten, materiaal en de mensen die het runnen, niets wordt afgeroomd door agencies, hotels of booking-tussenpersonen.
Wat we uit het bos meenemen zijn herinneringen. Wat we achterlaten is niets. Het verschil tussen toerisme dat het bos ondersteunt en toerisme dat het consumeert, wordt gemeten in kleine herhaalde beslissingen, en het bos bewaart de bonnetjes.
Jouw deel
Ethisch trekking is geen transactie, het is een gedeelde standaard. Vijf dingen maken jou er onderdeel van, in plaats van een toeschouwer erbij.
Loop achter je gids. Als hij stopt, stop jij. Als hij stil aangeeft, word jij stil. De trek beweegt op het tempo van de jungle, niet van de groepsapp.
Deel nooit eten met wildlife, zelfs geen granola-reep naar een makaak. Jouw tussendoortje van vandaag is de gewoonte die morgen de soort verandert.
Houd afstand. Ons minimum is vijf tot zeven meter tot elke primaat, verder voor moeders met baby's. Als een orang-oetan naar je toe zakt, blijf staan en blijf dicht bij je gids; ga niet vooruit.
Neem mee wat je meebracht. We dragen terug wat we meebrengen, alles.
Zeg iets. Als iets op de trek niet klopt, een gids die zich vreemd gedraagt bij wildlife, afval dat blijft liggen, een regel die wordt opgerekt, vertel het ons. Een stille correctie is beter dan publieke verontwaardiging, maar stilte is erger dan beide.
Voorbij de jungle
Het moeilijkste aan het beschermen van Gunung Leuser zijn niet de toeristen, het is de dorpen eromheen een economisch alternatief bieden voor inkomen uit het bos. We geven in onze vrije tijd Engelse les aan tien tot twintig lokale kinderen, drie tot vijf jaar per kind. Engels opent deuren: gidsen, hospitality, remote werk. Wanneer je een trek boekt, onderschrijft een deel van wat je betaalt die klas. Wanneer je langskomt, kun je de kinderen zelf ontmoeten of een culturele uitwisseling met ons boeken (afhankelijk van beschikbaarheid voor jouw data).
Veelgestelde vragen
Niet significant. Onze prijzen liggen ongeveer in lijn met de Bukit Lawang-markt, het verschil zit in waar het geld heengaat. Elke trek heeft vaste echte kosten: de Gunung Leuser park-permit, eten, porter- en kok-betaling op meerdaagse treks, en materiaal. Rechtstreeks bij ons boeken betekent dat die kosten gedekt worden en de rest naar het team gaat, niets wordt afgeroomd door een hotel, booking-agent of platform.
Ja, vaak binnen tien tot twintig meter, soms dichterbij wanneer de orang-oetan op eigen voorwaarden naar ons toe zakt. Ons minimum is vijf tot zeven meter; het dier beslist wanneer het dichterbij komt, niet de gids. Wij lokken niet, wij volgen niet agressief, en wij dringen niet. De ontmoetingen zijn vaak langer en voelen wederzijds in plaats van geënsceneerd.
Drie vragen scheiden het echte werk van het label: (1) hoeveel gasten per gids op een typische trek; (2) wat verdient de gids persoonlijk aan deze trek; (3) zijn er commissies in jouw boeking verwerkt, en aan wie. Krijg je geen concrete cijfers terug, ga uit van het slechtste. Ethisch werken is een documentatie-praktijk, geen marketing-term.
Gedeeltelijk. Sommige orang-oetans in Gunung Leuser werden in de jaren 70 en 90 gerehabiliteerd uit gevangenschap en zijn semi-wild. Hun nageslacht, geboren in het bos, is wild. De vijf-tot-zeven-meter afstand en onze andere regels gelden voor beide groepen gelijk, we benaderen geen orang-oetan die ruimte wil, ongeacht hoe hij is opgegroeid. Op een meerdaagse trek ga je dieper het bos in en kun je echt wilde orang-oetans tegenkomen, soms zelfs een mannetje.